Alıntı

KAYBOLMALI BAZEN İNSAN. KENDİ TENHALIĞINA ÇEKİLMELİ, O ISSIZ KARMAŞANIN İÇİNDE GİZLİCE YENİDEN ÇOĞAL

 

 

                                                                  

        Bir sabah uyandım ve bittim

                     Anladım ki sonuma uyanmışım meğer

                                  Sonsuzluğun içinde bir sona

   bir son ve perde…

 

            Sahne arkasında asıl gerçekler 

               Perdenin arkasında ki gerçek bir sen

                                     Acımasız, karamsar ve sonsuz bir son

                                     Her şey bitti sandım

                                                         Bitmemiş…

 

  Nasıl bitebilirdi ki zaten

     Öyle dopdolu zamanlar varken 

 Öylesine delicesine verilmiş sözler  

   Yapılan çılgınlıklar ve güzel anılar

 

                                Unutmak… Bitti demek ne zormuş

     Her unuttum deyişimde yüreğime bir şeyler saplanıyor

  Boğazım düğümleniyor  

 Nefes alamıyor, göremiyor, duyamıyorum…

 

                                    Kanadı kırık bir serçe yavrusu gibiyim

                               Yaralı ve bir yavru kadar savunmasız

                                         Bu yara öylesine derin ki…

             O kadar çok kanıyor ki

   Üzerine bastırdıkça daha çok canımı acıtıyor

             İçime işliyor, yüreğimi dağlıyor…

   Öylece giderken, hiç düşünmedin değil mi?

                        Çektin, gittin…

               Ve içimde, yüreğimde, hayatımda 

          Kocaman ve tamiri mümkün olmayan

Bir yara bıraktın, hem de ne yara…

 

  Gözümün pınarları kurudu artık

                             Ağlamak istesem de, ağlayamıyorum

                               Ama merak etme kanayan yaram,

         Gözyaşlarıma da yetiyor, bana da…

 

         Sana hiç kırılmadım

             Tuhaf değil mi?

                                             Ama değil 

                          Ne olursa olsun, sen yeni doğan bebeğimdin

                                                Sevgi adında…

   Yeni açmış bir goncaydın, gül dalında,

          Bir aşk şiiriydin, daha önce hiç yazılmamış

      Bir şarkıydın, notaya dökülmemiş, 

          Ve hayatımın baharı, yaşama sevincimdin.

 

       Sen hep benim olacaksın içimde…

        Sendeki seni tanımıyorum zaten

               Ben içimdeki sana besliyorum tüm duygularımı

                                               Sendeki seni, senle bırakıyorum

                                         Baktıkça, arkanda bıraktığın enkazı hatırla diye

                                             Ben, bendeki senle hayatıma devam ediyorum

                                         GÜZEL OLAN HİÇ BİR ŞEY ÖLMESİN DİYE…